Ég velti fyrir mér….Erum við farin að „venjast“ ríkjandi ástandi í heiminum? Ef við höfum það sem við þurfum, nægan mat, þægilegt húsnæði, atvinnu, hreint vatn, heilbrigðisþjónustu, menntun fyrir börnin okkar….er þá einhver tilgangur í að rugga bátnum?
Er ekki bara ríkisstjórnin góð, meðan við höfum allt þetta og að auki sæmilegar tekjur til að borga skuldirnar okkar og kannski leyfa okkur að fara til Tene nokkrum sinnum á ári, getum borgað fyrir tómstundir barnanna og klætt okkur í einnota föt, sem við hendum á morgun….Er nokkur ástæða til að breyta nokkru?
Kemur okkur eitthvað við þó að einhverjir brjálaðir hermenn séu að gjöreyðileggja lífsviðurværi og menningu fjarlægrar þjóðar á meðan við fyllum kerruna af fötum síðan í síðustu viku og húsgögnum síðan í síðasta mánuði og brunum í Sorpu með draslið? – Ferðin tók klukkutíma, og á meðan var heilu íbúðahverfi úti í heimi breytt í ryk, fjöldi barna myrtur, brenndur í fosfór eða kraminn undir húsarústum. – Erum við nokkuð að leika okkur að svona tölum hér langt í burtu frá vesalingunum, sem voru svo óheppnir að fæðast ekki í hvítu Evrópu?
Að slökkva á samviskunni
Erum við komin á þann stað, að lífsgæðakapphlaupið, hraðinn og eltingaleikurinn við eigin velsæld eru búin að deyfa skilningarvitin það mikið, að við getum bara valið úr, hvað okkur hentar að heyra og sjá? – Þann stað, að rétt og rangt skipti ekki máli, meðan það hefur ekki áhrif á okkur sjálf?
Ég veit hvað Ísraelskum hermanni þykir „rétt“ að gera þegar hann mætir Palestínsku barni með stein í hendinni. En það er af því að hermaðurinn er búinn að ganga í gegnum ævilanga innrætingu sem segir honum að það sé hægt að loka á tilfinningar, slökkva á samviskunni, heyra hvorki né sjá alþjóðalög og reglur, ef það þjónar hans hagsmunum.
Hvað ætli henti okkur best að loka á, til að halda því sem við viljum fyrir okkur?
Ég minni á almannaheillafélagið Vonarbrú ,sem sér farborða 70-80 fjölskyldum sem eru innkróaðar í herkví, og hafa ekkert af því sem okkur þykja sjálfsögð mannréttindi, og það í boði hernámsliðs, sem – í stað þess að sjá þeim fyrir brýnustu lífsnauðsynjum, sem hernámsliði ber skylda til, skv. alþjóðalögum, þá passar hernámsliðið vandlega upp á einmitt hið gagnstæða – að fólkið sé svipt allri lífsbjörg, annarri en þeirri sem við getum aflað því með framlögum til hjálparstarfs.
Birtist á Facebook síðu höfundar.