Eyþór Haraldur Ólafsson verkfræðingur skrifaði grein í Morgunblaðið 15. janúar sl..
Fyrirsögnin er Mannréttindi og tvískinnungur. Það er áhugavert að lesa greinina og gagnlegt að velta því fyrir sér hvernig Eyþór og fleiri hægrisinnaðir einstaklingar fjalla um mannréttindi og tvískinnung.
Eyþór setur fram samanburð á samstöðu fólks með málefnum kúgaðra í Palestínu og Íran. Hann telur að afstaða þeirra sem kyrja „Frjáls Palestína“ sé ekki mannréttindabarátta heldur pólitísk aðgerð. Hann skrifar að samstaða með baráttu Palestínumanna, sem er „að mörgu leyti réttmæt“ að hans sögn, en innifelur ekki gagnrýni á Hamas og feli því í sér tvískinnung „sem blasir skýrt við þegar borin eru saman viðbrögð við ástandinu á palestínskum svæðum annars vegar og stöðu almennings í Íran hinsvegar.“
Eyþór telur að „líkleg skýring“ á samstöðuleysi eða mótmælaskorti þeirra sem krefjast frelsis fyrir Palestínu gagnvart klerkastjórninni í Íran sé „sú staðreynd að kúgarinn er ekki vestrænn bandamaður heldur and-vestrænt klerkaveldi“.
Þetta orðalag hans verður ekki skilið á annan veg en að fólk sem styður frelsisbaráttu Palestínu sé ekki heilsteypt eða heiðarlegt í sínum mótmælum, taki afstöðu út frá öðru en mannréttindabaráttu.
Sex færslur um Íran – ein um Palestínu
Ef marka má fésbókarsíðu Eyþórs þá er áhugi hans á „tvískinnungi“ þeirra sem styðja baráttu Palestínumanna fyrir frelsi nýtilkominn og virðist tengjast áhuga hans á málefnum Írans fremur en Palestínu. Hann hefur nýlega birt sex færslur um Íran en aðeins eina um málefni Palestínu og nefnir þar vopnahléð sem Ísraelsher hefur margbrotið. Eyþór skrifar ekkert um ástandið á Gaza árið 2025, ekkert 2024 og ekkert 2023. Öll árin hefur staðið yfir þjóðarmorð í augsýn allra án þess að Eyþór nefni það á fésbókinni. En nú þegar málefni Írans eru ofarlega á baugi þá tekur hann við sér og sest niður og skrifar í Morgunblaðið um tvískinning þeirra sem styðja Palestínu. Og þá eingöngu til þess að gagnrýna þá sem vilja stöðva þjóðarmorðið og saka þá um tvískinnung og jafnvel gyðingahatur.
Eyþór skrifar: „Samstaða sem ræðst af því hver kúgar, fremur en því að kúgað sé, stenst ekki siðferðilega skoðun.“ Þessi orð hans eru auðvitað hárrétt en hitta í raun fyrir hann sjálfan og ýmsa fleiri sem hafa tjáð sig með svipuðum hætti og hann.
Markmið FÍP er frelsi Palestínumanna
Ég er formaður Félagsins Ísland – Palestína sem er í fararbroddi stuðningsstarfsins við baráttu Palestínumanna fyrir frelsi og mannréttindum. Lög og markmið félagsins eru:
- Að styðja baráttu palestínsku þjóðarinnar gegn hernámi og fyrir sjálfsákvörðunarrétti og rétti palestínsks flóttafólks til að hverfa aftur til síns heimalands.
- Að vinna að því að ríkisstjórn Íslands styðji í verki rétt palestínsku þjóðarinnar til að stofna lífvænlegt, sjálfstætt og fullvalda ríki.
- Að beita sér fyrir því, að Íslendingar leggi sitt af mörkum í baráttunni fyrir frjálsri Palestínu, á grundvelli alþjóðaréttar og mannréttindasáttmála Sameinuðu þjóðanna og með tilliti til allra samþykkta Sameinuðu þjóðanna þar að lútandi.
FÍP tekur ekki afstöðu til flokkadrátta eða yfirvalda hverju sinni í Palestínu, það er málefni þeirra sjálfra og erlend öfl eiga ekki að koma þar nærri. Ekki frekar en að við á Íslandi vildum að J.D. Vance varaforseti Bandaríkjanna segðist styðja Miðflokkinn svo vitnað sé óbeint til afskipta hans af málefnum Þýskalands. Yfirlýsing Þorgerðar Katrínar utanríkisráðherra: „Ekkert um Grænland án Grænlendinga“ á einnig við um Palestínu.
Markmið FÍP er frelsi Palestínumanna, frelsi frá hernámi og kúgun og að réttur þeirra til eigin lands sé viðurkenndur og framfylgt.
Sumir spyrja: Hvers vegna er stuðningsfólk Palestínumanna ekki úti á torgum til að styðja almenning í Íran.
Andstaða gegn allri kúgun
Sumir spyrja: Hvers vegna er stuðningsfólk Palestínumanna ekki úti á torgum til að styðja almenning í Íran. Félagar FÍP eiga það sameiginlegt að vera andstæðingar allrar kúgunar – í Íran, Í Rússlandi, í Bandaríkjunum, í Venesúela og í Palestínu. Andstaðan gegn Ísrael og síonismanum birtist hér á götum og torgum vegna þess að Ísland tengist Ísrael á margan hátt og að íslensk stjórnvöld hafa undirritað sáttmála og samninga sem skuldbinda þau til að bregðast við þjóðarmorði með alvöru aðgerðum – auk þess að hafa viðurkennt ríki Palestínu.
Tilgangur mótmæla FÍP ofl. er að þrýsta í íslensk stjórnvöld vegna tengsla þeirra við Ísrael og stuðnings þeirra með því að segja að Ísrael hafi rétt til að verja sig – þegar öllum er ljóst að hernámsveldið Ísrael er að verja hernám. Íslensk stjórnvöld hafa fordæmt klerkaveldið í Íran (t.d. málflutningur Þórdísar Kolbrúnar í Mannréttindaráði SÞ) og styðja það ekki með yfirlýsingum líkt og gert er gagnvart Ísrael. Staðan gagnvart Íran er því önnur og allt fólk með óbrenglaða réttlætiskennd fordæmir kúgunina í Íran og íhlutun Bandaríkjanna og Ísraels – en gleymir ekki kúgun Ísraels í Palestínu.
Birtist í Morgunblaðinu.