“What I saw today is the existential threat to the State of Israel,”
segir þessi fyrrverandi foringi leyniþjónustu Ísraels um framgöngu síns fólks á Vesturbakkanum sem viðgengist hefur að nokkru í skjóli af morðæðinu á Gasa.
Það er kaldhæðnislegt, en þessi innri tilvistarógn og hætta á borgarastríði er jafnvel helsta vonin um frið í framtíðinni. Ísrael er ríki reist á sögufölsun, djúpstæðum rasisma, aðskilnaðarstefnu, afmennskun, yfirgengilegu ofbeldi, þjóðarmorði og fullkominni afneitun mannúðar. Slíkt getur einfaldlega ekki þrifist til lengdar og þessi hryggðarmynd hatursins mun leiða til hruns innanfrá. Um það hefur sá frábæri og virti sagnfræðingur Ilan Pappe skrifað heila bók (sjá hér að neðan).[1] Þetta hrun verður æ sýnilegra, einkennin koma fram í vaxandi sjálfsmorðstíðni hermanna, vaxandi brottflutningi fólks frá landinu, frústrasjónum yfir árangursleysi þessara siðblindu stríða sem anað er út í, aðallega til að halda skrímslinu Satanjahú og fyrirlitliegu grimmdarhyski við völd.
Það er líka kaldhæðnislegt að viðbjóður grimmdarverkanna er slíkur að engin fúkyrði, engin lýsingarorð eru nógu sterk til að ná utanum það allt.
En það allra kaldhæðnislegasta er að augu vestrænna leiðtoga, svokallaðra, eru enn harðlokuð, fyrir utan Spánverja, ekki heyrist annað en mjálm án nokkurra raunverulegra aðgerða sem í raun og veru geta stöðvað morðæðið. Stuðningur sumra, Íslendinga meðal annarra, við málsókn Suður Afríku, er hænufet í rétta átt en ekki nærri nóg. Stöðvun á viðskiptum, ekki síst með hergögn, stjórnmálaslit og víðtæk sniðganga á öllum sviðum.
Ástæðurnar eru kannski aðallega tvær, fyrir utan almennan aumingjaskap, kjarkleysi og hjarðhegðun þar sem hver kýrin pissar á eftir annarri: Annars vegar einfaldir viðskiptahagsmunir á forsendum auðmagnsins sem aldrei má efast um og þar við bætast örugglega duldar þvinganir á borð við þær sem líklega leynast í Epstein skjölunum og verið er að sópa undir gatslitið teppisræksni. Hinsvegar kannski allrasvartasta kaldhæðnin: Ísraelsríki er harðvítug landnemanýlenda og skilgetið afkvæmi Evrópu eða Vesturlanda sem hefur notið skilyrðislausrar verndar þeirra frá upphafi og er þar af leiðandi sá spegill sem fæstir hafa kjark til að horfa í. En þar leynist skelfileg hætta sem einmitt kristallast í þróun stjórnmála dagsins í dag: Að það sem sést í speglinum verði viðurkennd framganga í þeim heimshluta sem stærir sig, ekkert með alltof réttu, af því að hafa fundið uppá hugmyndum um lýðræði og mannréttindi. Þær hugmyndir eru verðmætar svo langt sem þær ná en hafa frá upphafi verið samfara banvænni náttúrudrottnun, nýlendukúgun og arðráni sem ekki er hægt að horfast í augu við.
Kalla sig valkyrjur, en eru varla meira en pissandi kýr í kúahjörð þegar á reynir
Þess er kannski ekki langt að bíða að það innra hrun Ísraels sem blasir æ betur við verði að augljósum veruleika. Og hvað verður þá um þau sem hafa afneitað spegilmyndinni???
Ég geri mér engar vonir um að þessar sem kalla sig valkyrjur, en eru varla meira en pissandi kýr í kúahjörð þegar á reynir, lesi þennan pistil en ég reyni nú samt að tagga þær og fleiri sem hefðu gott af að líta í spegilinn.
Ísrael getur ekki haldið svona áfram.
7. október og síðari innrás Ísraels í Gaza afhjúpuðu sprungurnar í undirstöðum þess. Það var afhjúpað sem land sem ekki gat verndað borgara sína, klofið á milli messíasískra guðræðismanna og sértækra frjálslyndra, með óbeit hjá nágrönnum sínum og missti stuðning Gyðinga um allan heim. Þó leiðtogar þess réttlæti sprengjuárásir sem fara fram úr verstu grimmdarverkum síðari heimsstyrjaldarinnar og vaxandi mannúðarástandi á Gazaströndinni, er Ísrael að verða útlægt ríki. Versti óvinur þess er ekki Hamas, heldur það sjálft.
Ilan Pappe ryður braut út úr gyðingaríkinu, byggt á réttlæti endurreisnar og afnýlenduvæðingar, þar á meðal heimkomu flóttamanna, endalok ólöglegra landnemabyggða og byggingu brúar við arabíska heiminn. Framtíðin getur verið byggð á sáttfýsi, ekki endalausum stríðum.
Israel on the brink – Eight steps for a better future.
Kynning á bók Ilan Pappe í lauslegri þýðingu.
Birtist á Facebook síðu höfundar.