„Hann lét eigi henda börn á spjótaoddum, sem þá var víkingum títt; því var hann barnakarl kallaður.“
Svo er sagt um níundu aldar kappann Ölvi Einarsson, einn forföður okkar sem erum Íslendingar að langfeðgatali. Á tímum víkingaferða hefur þurft bæði hug og gæsku til að standa gegn grimmdinni.
Nú ber svo við þegar nokkrir sjálfboðaliðar gera tilraunir til að bjarga börnum undan þjóðarmorði suður við Miðjarðarhaf að hróp eru gerð að verkefninu og stjórnvöld skella skollaeyrum við skyldum sínum. Stjórnarandstaðan hefur einnig hægt um sig því meðhald með arabískum innflytjendum er lítið. Mestu munar þar um vel heppnaða áróðursherferð Ísraela í framhaldi af skelfilegum hryðjuverkum Hamas þar í landi.
Kristrún Frostadóttir, talsmaður stærsta stjórnandstöðuflokksins, notar tækifærið í þeirri hræðslubylgju sem hefur gripið um sig að kúvenda afstöðu síns flokks í flóttamannamálum. Ekki er þar að sjá að gen miskunnar og manngæsku frá Ölvi barnakarli hafi erfst niður til þjóðarleiðtoganna, hvorki núverandi еðа verðandi.
Í almennri fésbókarumræðu er að heyra að mörgum þyki betra að börn þessi leiki á spjótsoddum vondra manna heldur en að þau komist í öruggt skjól hér á Íslandi. Jafnvel allt frekar en að börn þessi komi til Íslands. Enda telja sumir að Ísland sé saklaust af þeim grimmdarleik sem nú er leikinn milli hinna vígaglöðu Ísraela og miður geðslegra Hamasliða.
Ísland var í fararbroddi þeirra sem lögðu blessun sína yfir stofnun Ísraels. Því er fráleitt að okkur komi þjóðarmorð á Palestínumönnum ekki við.
Utanríkisráðherra lýsti nýlega sérstakri sorg sinni yfir morði á rússneska andófsmanninum Alexei Navalny. Þar er hægt að taka undir með ráðherra, enda hryggileg harðstjórn sem er þar eystra við lýði. En hún er ekki í okkar boði og ábyrgð okkar Íslendinga á drápi Navalnys er vonandi engin.
Öðru máli gegnir um hermdarverkin fyrir botni Miðjarðarhafs, sem hafa færst frá almennri kúgun yfir á stig þjóðarmorðs lítillar og varnarlausrar þjóðar. Þjóðar sem er um leið leiksoppur ríkra frændþjóða í Arabaheiminum og í reynd vinalaus. Landnám síonista í héruðum Palestínumanna var frá upphafi tengt yfirgangi og kúgun á þeim sem fyrir voru í landinu. İslensk stjórnvöld voru síðan í fararbroddi ríkja sem lögôu blessun sína yfir umdeilda stofnun Ísraelsríkis. Það er því fráleitt að heyra því haldið fram að okkur komi þjóðarmorð Ísraela á Palestínumönnum ekki við.
Utanríkisráðherra hefur ekki lýst neinu yfir vegna þeirra barna sem nú síðast voru svelt til dauðs á Gasaströndinni. Gerendurnir eru þó fornvinir íslenska lýðveldisins og Sjálfstæðisflokksins.
Hvar er miskunnsemin sem forfaðir vor Ölvir er enn frægur af, nafni!?
Birtist í Morgunblaðinu.
