Samantekt
Í þessari skýrslu fjallar Francesca Albanese, sérstakur skýrslugjafi um stöðu mannréttinda á palestínskum svæðum sem hafa verið hernumin síðan 1967, um hryllinginn sem á sér stað á hernumdu palestínsku svæðunum. Þótt eyðilegging Gaza haldi óhindrað áfram, hafa aðrir hlutar Palestínu ekki heldur farið varhluta af hryllingnum.
Ofbeldið sem Ísrael hefur beitt Palestínsku þjóðina eftir 7. október gerist ekki í tómarúmi, heldur er það hluti af langtíma, vísvitandi, kerfisbundnum, ríkisskipulögðum nauðungarflutningum og útskiptingu Palestínumanna. Þessi þróun hættir á að valda óbætanlegum skaða á tilvist palestínsku þjóðarinnar í Palestínu. Aðildarríki SÞ verða að grípa inn í núna til að koma í veg fyrir ný grimmdarverk sem munu enn frekar sverta mannkynssöguna.
VII. Niðurstöður
- Fjöldamorðin á Gaza eru fyrirséður harmleikur og hætta er á að hann breiðist út til annarra Palestínumanna undir stjórn Ísraels. Frá stofnun þess hefur Ísrael meðhöndlað hernumið fólk sem hataða kvöð og ógn sem þarf að útrýma, sem veldur milljónum Palestínumanna, kynslóð eftir kynslóð, daglegri niðurlægingu, fjöldamorðum, fjöldafangelsun, nauðungarflutningum, kynþáttaaðskilnaði og aðskilnaðarstefnu. Að efla markmið sitt um „Stór-Ísrael“ ógnar frumbyggjum Palestínumanna með útrýmingu.
- Þjóðarmorðshegðun Ísraels, er hulið af fölskum frásögnum Ísraelsmanna um stríð sem háð er í „sjálfsvörn“, þarf að skoða í víðara samhengi, þar sem fjölmargar aðgerðir (heild hegðunarinnar) sem beinast sameiginlega að Palestínumönnum sem slíkum (heild þjóðarinnar) á öllu landsvæðinu þar sem þeir búa (heild landsins), til að efla pólitískan metnað Ísraels fyrir fullveldi yfir öllu fyrrverandi Umboðssvæði Palestínu. Í dag virðist þjóðarmorðið á Palestínumönnum vera leiðin að lokamarkmiði: algjörum brottrekstri eða útrýmingu Palestínumanna af landinu sem er óaðskiljanlegur hluti af sjálfsmynd þeirra og sem Ísrael þráir ólöglega og opinberlega.
- Yfirlýsingar og aðgerðir ísraelskra leiðtoga endurspegla þjóðarmorðsáform og hegðun; þeir hafa oft notað biblíusöguna um Amalek til að réttlæta útrýmingu „Gasabúa“, útrýmingu Gaza og ofbeldisfulla þjóðernishreinsun Palestínumanna, og þannig gert Palestínumenn að lögmætum skotmörkum.
- Einstaklingar sem greinilega eru auðkenndir sem gerendur ættu að vera ákærðir. Hins vegar er það allt ríkiskerfið sem hefur skipulagt, mótað og framkvæmt þjóðarmorðsofbeldi með athöfnum sem í heild sinni geta leitt til tortímingar palestínsku þjóðarinnar. Þetta verður að stöðva; brýnar aðgerðir eru nauðsynlegar til að tryggja að þjóðarmorðssáttmálinn verði framkvæmdur að fullu og að Palestínumenn verði verndaðir að öllu leyti.
- Þetta áframhaldandi þjóðarmorð er án efa afleiðing þeirrar sérstöðu og langvarandi refsileysis sem Ísrael hefur notið. Ísrael hefur kerfisbundið og gróflega brotið gegn alþjóðalögum, þar á meðal ályktunum Öryggisráðsins og fyrirmælum Alþjóðadómstólsins. Þetta hefur aukið hroka Ísraels og óhlýðni þess við alþjóðalög. Eins og saksóknari Alþjóðadómstólsins hefur varað við: „Ef við sýnum ekki fram á vilja okkar til að beita lögunum jafnt, ef þau eru talin vera beitt sértækt, munum við skapa skilyrði fyrir algjöru hruni þeirra. Þetta er hin raunverulega hætta sem við stöndum frammi fyrir á þessari hættulegu stundu.“
- Þegar heimurinn horfir á fyrsta þjóðarmorðið í beinni útsendingu sem framkvæmt er af landnema-nýlenduveldi, getur aðeins réttlæti grætt sárin sem pólitískur hentugleiki hefur leyft að grafa undan. Tortíming svo margra mannslífa er hneykslan fyrir mannkynið og allt sem alþjóðalög standa fyrir.
Ofangreindur texti er úrdráttur úr skýrslunni, þ.e. samantekt og niðurstöður, í lauslegri þýðingu.
A/79/384: Report of the Special Rapporteur on the situation of human rights in the Palestinian territories occupied since 1967, Francesca Albanese – Genocide as colonial erasure
Krækja í skjalið.