A/HRC/53/59: Handahófskennd frelsissvipting á hernumdu palestínsku svæðunum: Reynsla Palestínumanna af varðhaldi og án varðhalds – Skýrsla sérstaks skýrslugjafa um stöðu mannréttinda á palestínskum svæðum sem hafa verið hernumin frá 1967
Samantekt
Í þessari skýrslu, sem lögð er fram samkvæmt ályktun Mannréttindanefndarinnar 1993/2 A og ályktun Mannréttindaráðsins 5/1, kemst sérstakur skýrslugjafi um stöðu mannréttinda á palestínskum svæðum sem hernumin hafa verið síðan 1967 að þeirri niðurstöðu að Palestínumenn eru beittir handahófskenndri og vísvitandi illri meðferð, ekki aðeins með ólöglegum aðferðum í haldi heldur einnig sem fangelsissamfellu sem samanstendur af aðferðum við víðtæka innilokun – líkamlega, skriffinnskulega og stafræna – umfram varðhald. Þessi brot geta talist alþjóðlegir glæpir sem hægt er að sækja til saka samkvæmt Rómarsamþykktinni um Alþjóðlega sakamáladómstólinn og alheimslögsögu. Hernám Ísraels hefur verið verkfæri landræningja til að ná yfirráðum, einnig með auknum aðferðum innilokunar heillar þjóðar sem – eins og hver önnur þjóð myndi gera – gerir stöðugar uppreisnir gegn fangavörðum sínum.
VII. Niðurstöður
- Undir hernámi Ísraels hafa kynslóðir Palestínumanna þolað útbreidda og kerfisbundna handahófskennda frelsissviptingu, oft fyrir einföldustu athafnir lífs. Frá árinu 1967 hafa yfir 800.000 Palestínumenn, þar á meðal börn, verið handteknir á grundvelli fjölda einræðisreglna sem ísraelski herinn hefur sett, framfylgt og dæmt í. Palestínumenn eru oft taldir sekir án sönnunargagna, handteknir án handtökuskipunar og í haldi án ákæru eða réttarhalda. Líkamlegt og andlegt ofbeldi er óþægilega algengt. Án þess að afsaka glæpi sem Palestínumenn hafa framið á áratuga ólöglegu hernámi, hafa flestar sakfellingar gegn Palestínumönnum verið afleiðing af fjölda brota á alþjóðalögum, þar á meðal brotum á réttlátri málsmeðferð, sem spilla lögmæti réttarfars hernámsveldisins. Margar slíkar sakfellingar varða lögmæta birtingu borgaralegra og stjórnmálalegra réttinda og réttinum til að standa gegn ólöglegum erlendum hernámsaðila.
- Með því að svipta Palestínumönnum þeirri vernd sem alþjóðalög veita, minnkar hernámið þá í „afmennskaða“ íbúa, sviptan stöðu þeirra sem verndaðir einstaklingar og grundvallarréttindum. Að meðhöndla Palestínumenn sem sameiginlega ógn, sem ekki hefur verið fangelsuð, grefur undan vernd þeirra sem óbreyttra borgara samkvæmt alþjóðalögum, sviptir þá grundvallarfrelsi sínu og rænir þá sjálfræði og getu til að sameinast, stjórna sjálfum sér og þróast sem stjórnkerfi. Allir Palestínumenn sem andmæla þessari stjórn, allt frá friðsömum mótmælendum til bænda sem reyna að rækta lönd sín, eru taldir ógn og taldir handtakanlegir. Þetta neyðir Palestínumenn í varanlegt ástand varnarleysis.
- Fjöldafangelsun eykur valdaójafnvægið milli Palestínumanna og ísraelskra stofnana og landræningja, sem auðveldar innrás landræningja og nýlenduveldisins. Með því að færa sig frá öryggi hernámsveldisins yfir í öryggi hernámsins sjálfs hefur Ísrael dulbúið varanlega stjórn yfir landsvæðinu sem það hernemur og reynir að innlima sem „öryggi“. Löggæsla hefur þjónað sem tæki til að tryggja hernám Ísraels og kynþáttaryfirráð og til að efla landráns- og nýlenduverkefni þess. Þetta hefur fest í sessi aðskilnað, kúgun, sundrungu og að lokum eignarnám palestínskra landsvæða og nauðungarflutning Palestínumanna. Þetta kerfi, sem fyrst og fremst er ætlað að tryggja stofnun og útþenslu nýlendna, kæfir palestínskt líf og grefur undan sameiginlegri tilvist Palestínumanna.
- Með fjölbreyttum efnislegum, skriffinnsku og stafrænum aðferðum hefur ísraelska stjórnin breytt hernumdu svæðum í víðáttumikið rými þar sem Palestínumenn eru stöðugt undir eftirliti og agaðir. Innan þessa kerfis, sem er dæmigert fyrir landránsstjórnir, virðist útbreidd og kerfisbundin handahófskennd frelsissvipting og grimm og vanvirðandi meðferð í stórum stíl vera hluti af stefnu Ísraels um yfirráð yfir Palestínumönnum sem þjóð, sem er einnig framfylgt utan fangelsisvistar.
- Útbreidd og kerfisbundin handahófskennd stjórn hernámsins er enn ein birtingarmynd ólöglegs hernáms og styrkir þörfina á að draga Ísrael til ábyrgðar, en jafnframt að binda enda á hernámið. Það er afar mikilvægt að alþjóðasamfélagið viðurkenni að ólögmæti hernámsins er ekki hægt að bæta úr eða gera það mannlegra með því að umbreyta sumum af grimmustu afleiðingum þess. Samkvæmt sáttmála Sameinuðu þjóðanna og alþjóðalögum, sérstaklega varðandi ábyrgð ríkja, bera þriðju aðila ríki skyldu til að stuðla ekki að eða samþykkja aðskilnaðarstefnu landræningja og nýlenduveldis sem Ísrael hefur komið á, sem gerir Palestínumönnum refsivert fyrir að (endur)krefjast eða neita að afsala sér sameiginlegum rétti sínum á tilveru sem þjóð, og grípa til aðgerða til að uppfylla öll skilyrði sem myndu gera palestínsku þjóðinni kleift að nýta réttindi sín, þar á meðal óafsalanlegan rétt sinn til sjálfsákvörðunar.
Krækja í skýrsluna.