Ef ég væri pistlahöfundur á Vesturlöndum myndi ég kynna mér rökstuðning BDS-hreyfingarinnar og taka þátt í sniðgöngu á Ísrael í stað þess að þykjast vita betur en Palestínufólk hvað sé rétt að gera til að styðja frelsisbaráttu Palestínufólks.
Ísrael hefur síðan það var stofnað á grundvelli þjóðernishreinsana og fjöldamorða leitast við að festa sig í sessi sem ríki meðal ríkja, þjóð meðal þjóða. Það leggur allt í sölurnar til að heimurinn samþykki það sem eðlilegt land, bara venjulegt land. Þetta er nefnt „normalisation“ á ensku en ég finn ekkert eitt íslenskt orð sem nær því hugtaki.
Ísrael er ekki vinur á villigötum
Til þess að framleiða samþykkið hefur það beitt gríðarlegu pólitísku afli, fyrst einkum Bretlands og svo Bandaríkjanna og líka Þýskalands, ásamt öflugri áróðursvél og þar að auki árásum á sjálfan sannleikann, í þeirri birtingarmynd að eyðileggja minjar, skjalasöfn og bókasöfn og þrýsta á stofnanir til að hætta við rannsóknir eða breyta niðurstöðum rannsókna og skýrslna. En svo beitir Ísrael líka fyrir sér fræðastarfi, listum, íþróttum, viðskiptum og tækni. Eins og mörg vita skiptir það Ísrael gríðarlegu máli að vera með í atburðum eins og Eurovision, sem ljær ríkinu eðlileikablæ og virðingu.
Palestínufólk hefur kallað eftir sniðgöngu heimsbyggðarinnar á Ísrael. Meira en 170 frjáls félagasamtök í Palestínu stóðu að stofnun sniðgönguhreyfingarinnar BDS sem nýtur víðtæks stuðnings í Palestínu. Sú hreyfing hefur gefið út mjög skýrt ákall um að þjóðir heims útiloki Ísrael frá Eurovision og segi sig úr keppninni á meðan Ísrael heldur áfram að stunda sín grófu mannréttindabrot. Hluti af sjálfsagðri baráttu Palestínufólks fyrir réttlæti og frelsi er að viðurkenna ekki Ísrael sem eðlilegt land sem fái að taka þátt í alþjóðlegu samstarfi, menningar- og íþróttaviðburðum. Það er ekkert eðlilegt við að taka yfir heilt land frá innfæddum, reka milljónir manna af heimilum sínum og halda þeim undirskipuðum með yfirgnæfandi ofbeldi og reyna nú að tortíma skilyrðum heillar þjóðar til lífs á landi sínu.
Aðskilnaðarstefna og þjóðarmorð, pyntingabúðir og aftökur án dóms og laga, allt margstaðfest af alþjóðasamtökum, fræðafólki, Sameinuðu þjóðunum. Ísrael er ekki vinur á villigötum, Ísrael er óréttmætt fyrirbæri og ber að uppræta: Ísrael hefur engan rétt til annars en að skila landinu, leysa sjálft sig upp og borga fórnarlömbum sínum skaðabætur.
Birtist á Facebook síðu höfundar.