Á fundi Mannréttindaráðs Sameinuðu þjóðanna í Genf í fyrradag sagði Antonio Guterres, framkvæmdastjóri Sameinuðu þjóðanna, að hernám Ísrael í Palestínu sýndi skýrt að „það [sé] verið að afmá tveggja ríkja lausnina fyrir opnum tjöldum“. Eins og það hafi ekki verið löngu ljóst.
Ísrael hefur brotið samninga og komið í veg fyrir „tveggja ríkja lausnina“ frá upphafi. Sama ár og Ísrael var stofnað – 1948 – réðust þeir á Palestínumenn með fyrstu þjóðernishreinsunaraðgerðinni, Nakba.
Gasa ströndin hefur verið kölluð barnagrafreitur
Þjóðernishreinsanir Ísraela í Palestínu náðu hámarki í þjóðarmorðinu á Gasa. Þjóðarmorðið var yfirlýst og framkvæmt af Ísrael og látið óáreitt af flestum leiðtogum Vesturlanda, þ.m.t. okkar. Umfang og hörmungar þjóðarmorðsins á Gasa eru ómældar. Vopnaþunginn var fordæmalaus. Tugir milljóna tonna af rústum hylja tölu fórnarlambanna.
Fjöldi myrtra, limlestra, sveltra og munaðarlausra barna á Gasa er þvílíkur að Gasa ströndin hefur verið kölluð barnagrafreitur.
Sama dag og Guterres segir tveggja ríkja lausnina útilokaða, lætur Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir hafa eftir sér að „við verðum að vinna ötullega að réttlátum og sjálfbærum friði – fyrir Ísrael og Palestínu – sem byggir á tveggja ríkja lausn og sjálfsákvörðunarrétti.“
Þetta er eins og að lesa orðasalat
Ég botna bara ekkert í þessu. Þetta er eins og að lesa orðasalat.
Hvernig í veröldinni heldur utanríkisráðherrann að hægt sé að byggja „réttlátan“ og „sjálfbæran“ (?!?) frið á líkum barnanna á rústum Gasa? Og „sjálfsákvörðunarrétt“ fyrir hvern? Þegar Palestínumenn er útilokaðir frá öllum viðræðum og ákvörðunum um eigið líf og land?
Birtist á Facebook síðu höfundar.