Sérstaða Ísraels gerir allan samanburð við önnur ríki erfiðan: Landnám gyðinga frá Evrópu á 20. öldinni í óþökk þeirra sem fyrir voru í landinu. Þáttur SÞ í stofnun Ísraels og vanþróuð lög landsins.
Í grein sinni hér í blaðinu, Mannréttindi og tvískinnungur, þann 15. janúar, ber Eyþór Haraldur Ólafsson saman viðbrögð á Vesturlöndum vegna Palestínu og svo þess sem er að gerast í Íran.
JFK vildi fá svör
Ísrael hefur ekki þurft að þola íhlutanir Vesturlanda um sín mál. Því er ekki að heilsa varðandi Íran og of langt mál að rekja þá sögu hér. Ísrael hefur fengið að þróa ríki sitt án nokkurra afskipta Vesturlanda svo heitið geti. Ein undantekning hefur þó verið á því. Einn leiðtogi Vesturlanda var þeim óþægur ljár í þúfu, John F. Kennedy, forseti Bandaríkjanna. Hann vildi fá svör við kjarnorkuáætlun þeirra. Forsætisráðherra Ísraels, David Ben-Gurion, fór undan í flæmingi og gekk svo langt að segja af sér tímabundið. Arftaki JFK, Lyndon B. Johnson, fylgdi ekki í fótspor fyrirrennara síns.
Sameinuðu þjóðirnar
Höfðu SÞ vald til að skipta Palestínu upp á milli gyðinga og Palestínu-araba? Engin stjórnarskrá og landamærin ekki bundin í lög.
Þáttur SÞ í tilurð Ísraels er umhugsunarverður og spurning hvort hann standist lög. Íslendingar bera þar sína ábyrgð á þessari örlagaríku atkvæðagreiðslu. Um þetta fjallar Hjálmtýr Heiðdal í bók sinni, Íslandsstræti í Jerúsalem. Þar kemur fram að Abba Eban, fulltrúi samtaka síonista á Allsherjarþingi SÞ og síðar utanríkisráðherra, hafi í endurminningum sínum sagt, að lykilinn að framtíð gyðinga hafi verið í höndum örþjóðar. Ísland sat í nefnd sem SÞ settu á fót um málefni Palestínu. Þetta var nefnd þriggja þjóða sem valdar voru vegna þess að þær töldust engra hagsmuna eiga að gæta varðandi málið. Ísland var í forsvari nefndarinnar og flutti skýrslu hennar sem studdi skiptingu Palestínu; 55% til gyðinga og 45% til heimamanna, Palestínu-araba.
Þann 15. maí 1948 tilkynntu síonistar stofnun síns nýja ríkis sem þeir nefndu Ísrael, án þess hvorki að setja því mörk né stjórnarskrá, sú er staðan, enn þann dag í dag.
Öryggisráðið fjallaði aldrei um ályktunina
Vegna þess að ályktanir Allsherjarþingsins eru ekki bindandi fyrir aðildarríkin gerði ályktunin þá kröfu að Öryggisráðið gripi til nauðsynlegra aðgerða eins og lagt var fyrir í henni, sem Öryggisráðið gerði ekki. Lagalega var ályktun Allsherjarþingsins tilmæli og stofnaði alls ekkert ríki. Þar að auki hafi SÞ ekki vald til að hlutast til um örlög Palestínu að íbúum þess forspurðum sem búið höfðu í landinu, kynslóð fram af kynslóð, í um 1000 ár og kannski miklu lengur. Um þetta er fjallað í bókinni Against Our Better Judgement eftir Alison Weir. Einnig kemur fram í bókinni hinn gríðarlegi þrýstingur og jafnvel hótanir, sem síonistarnir beittu aðildarþjóðirnar í aðdraganda atkvæðagreiðslunnar. Það er einnig til umfjöllunar í Íslandsstræti í Jerúsalem.
Meðan Ísrael er afleiðing nýlendustefnu Vesturlanda er Íran fórnarlamb hennar. Ísrael er klassíst nýlenduveldi þar sem þegnunum er mismunað og nágrannarnir þurfa að þola linnulausa útþenslu. Slíkt ríki getur ekki verið með trúverðuga stjórnarskrá að óbreyttu og því hentugt að vera með landamærin utan laga.
Birtist í Morgunblaðinu.