„Jens Garðar vonast eftir vitrænni umræðu, það sé að komast á friður í Palestínu og við eigum ekki að vera svona hrædd við að taka umræðuna.“(visir.is)
Varaformaður Sjálfstæðisflokksins „tók umræðuna“ á þingi og taldi rétt að huga að heimsendingu Palestínumanna þar sem það væri kominn friður á þeirra heimaslóðum. Hann segir „og ekki eru allir staðir í Palestínu ófriðlegir, það er til að mynda ekki ófriður á Vesturbakkanum.“
Palestínumenn hafa neyðst til að yfirgefa heimili sín vegna árása landræningja með aðstoð ísraelska hersins.
Það vita allir sem fylgjast með fréttum að á Vesturbakkanum er verið að drepa Palestínumenn í hundraðatali og hús þeirra eyðilögð og átatuga gömul olífuolíutré rifinn upp með rótum eða brennd. Þetta gera landræningjar og ísraelski herinn. Olífuolíutrén eru lífsviðurværi um 90 þúsund palestínskra fjölskyldna á Vesturbakkanum. Palestínumenn hafa neyðst til að yfirgefa heimili sín vegna árása landræningja með aðstoð ísraelska hersins. Ísraelsku mannréttindasamtökin B’Tselem og OCHA (Mannréttindaskrifstofa Sameinuðu þjóðanna) hafa skráð yfir 40 þorp sem íbúar hafa neyðst til að yfirgefa á Vesturbakkanum vegna ofsókna.
Varaformaður Sjálfstæðisflokksins er fáfróður og flytur falsfréttir, hann er ófyrirleitinn, sjálfumglaður og fordómafullur.
Skoðum betur það sem hann segir. Hann virðist ekki vita að það er Ísraelsher sem ræður því hverjir fara inn og út af Gaza og Vesturbakkanum. Innan þess svæðis sem Ísrael ræður búa rúmlega sjö milljón Palestínumenn. Ísraelsk stjórnvöld vinna hörðum höndum við að hrekja þá burt, að bæta þeim í hóp 10 milljón þeirra sem búa í öðrum löndum og fá ekki að snúa til baka og endurheimta eigur sínar. Það er því ekki mögulegt að senda fólkið til baka hvað sem Jens Garðar segir.
Jens Garðar skortir mannúð.
Íslendingar, sumir a.m.k., skammast sín fyrir þann glæp ríkisstjórnar Hermanns Jónassonar árið 1938 að senda gyðinga sem hingað flúðu aftur í klær nasistaböðlanna. Jens Garðar ætti að stoppa augnablik við þessa staðreynd og reyna að skilja hver staða flóttamanna er og var. Fólk sem flýr ofríki og morðvarga og leitar skjóls hjá öðrum. Það er mannúð þeirra sem taka við þeim sem ræður því hvort þeir fá skjól eða ekki. Jens Garðar skortir mannúð.
Birtist á Facebook síðu höfundar.