Ágrip
Í þessari skýrslu fjallar Francesca Albanese, sérstakur skýrslugjafi SÞ um stöðu mannréttinda á palestínskum hernámssvæðum síðan 1967, um þjóðarmorðið sem sameiginlegan glæp sem heldur áfram á Gaza og er undirorpinn af samsekt áhrifamikilla þriðju aðila ríkja sem hafa gert Ísrael kleift að brjóta alþjóðalög í langan tíma. Þessi grimmdarverk, sem eru í beinni útsendingu, eru innbyggð í frásagnir nýlendutímans sem afmennska Palestínumenn og hafa verið auðvelduð með beinum stuðningi þriðju aðila ríkja, efnislegri aðstoð, diplómatískri vernd og í sumum tilfellum virkri þátttöku þeirra.
Það hefur afhjúpast fordæmalaus gjá milli þjóða og stjórnvalda þeirra og svikið traust sem heimsfriður og öryggi hvílir á. Heimurinn stendur nú á brún milli hruns alþjóðaréttar og vonar um endurnýjun. Endurnýjun er aðeins möguleg ef horfst er í augu við samsekt, að ábyrgð sé mætt og réttlæti verði tryggt.
Samantekt
Þjóðarmorðin sem nú standa yfir á Gaza eru sameiginlegur glæpur, sem viðhaldið er með samsekt áhrifamikilla þriðju aðila ríkja sem hafa gert Ísrael kleift að brjóta alþjóðalög í langan tíma. Þessi grimmdarverk, sem er í beinni útsendingu, eru innbyggð í frásagnir nýlendutímans sem afmennska Palestínumenn og hafa verið auðvelduð með beinum stuðningi þriðju aðila ríkja, efnislegri aðstoð, diplómatískri vernd og í sumum tilfellum virkri þátttöku. Þetta hefur afhjúpað fordæmalausa gjá milli þjóða og stjórnvalda þeirra og svikið traustið sem friður og öryggi í heiminum hvílir á. Heimurinn stendur nú á barmi hruns alþjóðaréttar og vonar um endurnýjun. Endurnýjun er aðeins möguleg ef horfst er í augu við samsekt, ábyrgð er mætt og réttlæti er tryggt.
V. Niðurstaða
- Fjöldamorðin í Gaza voru ekki framin í einangrun, heldur sem hluti af kerfi alþjóðlegs samsektar. Í stað þess að tryggja að Ísrael virði grundvallarmannréttindi og sjálfsákvörðunarrétt palestínsku þjóðarinnar, hafa öflug þriðju aðila ríki – sem halda áfram nýlendustefnu og kynþátta-kapítalískum venjum sem hefðu átt að vera löngu skráð í sögubækurnar – leyft ofbeldisfullum venjum að verða daglegur veruleiki. Jafnvel þótt þjóðarmorðsofbeldið hafi orðið sýnilegt hafa ríki, aðallega vestræn, veitt og haldið áfram að veita Ísrael hernaðarlegan, diplómatískan, efnahagslegan og hugmyndafræðilegan stuðning, jafnvel með því að vopnvæða hungursneyð og mannúðaraðstoð. Skelfingar síðustu tveggja ára eru ekki frávik, heldur hápunktur langrar sögu samsektar.
- Aðgerðir, athafnaleysi og umræða þriðju aðila ríkja til stuðnings þjóðarmorðsríki aðskilnaðarstefnunnar eru slík að þau gætu og ættu að vera ábyrg fyrir að aðstoða, aðstoða eða taka þátt í alþjóðlega ólögmætum athöfnum, í samhengi við kerfisbundnar brot á ófrávíkjanlegum reglum og erga omnes reglum. Á þessum mikilvæga tímapunkti er brýnt að þriðju ríki fresti tafarlaust og endurskoði öll hernaðarleg, stjórnmálaleg og efnahagsleg samskipti við Ísrael, þar sem slík samskipti gætu verið leið til að aðstoða, aðstoða og/eða taka beinan þátt í ólögmætum athöfnum, þar á meðal stríðsglæpum, glæpum gegn mannkyni og þjóðarmorði.
- Mörg þriðju aðila ríki hafa starfað með sama refsileysi og þau hafa veitt Ísrael. Virðingarleysi þeirra fyrir alþjóðalögum grefur undan undirstöðum fjölþjóðaskipanarinnar sem ríki og fólk innan Sameinuðu þjóðanna hafa byggt upp af mikilli nákvæmni í átta áratugi. Þetta mun standa í sögunni sem brot ekki aðeins gegn réttlætinu, heldur gegn sjálfri hugmyndinni um sameiginlega mannúð okkar. Þótt réttlæti verði að fela í sér sakamál – hvort sem er fyrir alþjóðlegum eða innlendum dómstólum – nær ábyrgð lengra en saksókn og felur í sér skaðabætur: endurgreiðslu, bætur, endurhæfingu, fullnægingu og ábyrgðir á að þetta endurtaki sig ekki, af hálfu Ísraels og þriðju aðila ríkja sem hafa stutt glæpi þess. Valdakerfin sem gerðu þessa hræðilegu glæpi mögulega verða að vera afnumin og alþjóðlega réttarkerfið er leiðin til að gera það.
- Heimurinn fylgist með Gaza og allri Palestínu. Ríki verða að axla ábyrgð sína. Aðeins með því að uppfylla sjálfsákvörðunarrétt palestínsku þjóðarinnar, sem hefur svo blygðunarlaust verið brotið gegn vegna áframhaldandi þjóðarmorðs, er hægt að rífa niður varanlegar þvingunaraðgerðir á heimsvísu. Ekkert ríki getur trúverðugt fullyrt að það fylgi alþjóðalögum á meðan það vopnar, styður eða verndar þjóðarmorðsstjórn. Öllum hernaðarlegum og pólitískum stuðningi verður að ljúka; diplómatísk samskipti ættu að þjóna því að koma í veg fyrir glæpi frekar en að réttlæta þá. Aðild að þjóðarmorðum verður að ljúka.
Úrdráttur út skýrslunni, þe. samantekt og niðurstöður, í lauslegri þýðingu.
A/80/492: Gaza genocide: a collective crime – Report of the Special Rapporteur on the situation of human rights in the Palestinian territories occupied since 1967, Francesca Albanese
Krækja í skýrsluna.